13 [ كفى حزنا أنّى أناديك دائبا ] كفى حزنا أنّى أناديك دائبا * كأنّى بعيد أو كأنّك غائب و أطلب منك الفضل من غير رغبة * فلم أر قبلى زاهدا و هو راغب منابع ديوان الحلاج ، ص 44 ، به نقل از تفسير ابن عطاء ، مجلد 3 ، ص 188 . تهذيب ، خركوشى ، ص 162 ، نسخهء خطى لندن ، ص 326 ب ، و نسخهء خطى قازان ، ص 82 . لغات حزن : غمگين شدن ، افسرده خاطر شدن ، زارى و سوگوارى كردن ، اندوهگين شدن . به زمين ناهموار و سخت نيز حزن گويند . دائب : از دأب : پايدارى كردن ، عادت كردن ، پشتكار داشتن ، پايدار ، مصرّ ، پيوسته و پشت سر هم . الفضل : نيكى و احسان زياد بدون چشم‌داشت ، برترى يافتن ، باقيمانده ، بخشش ، انعام ، لطف ، هديه . زاهد : عابد ، پرهيزكار ، پارسا ، خويشتن‌دار ، از خود گذشته . تحقيق 1 . در بيت اول به جاى « دائبا » در كتاب حقائق التفسير « دائما » ضبط است و نيز در كتاب غاية السرور ، به صورت « ديّنا » ضبط است . 2 . در بيت دوم به جاى كلمه « الفضل » ، « الوصل » و به جاى « رغبة » ، « رهبه » در نسخه خطى لندن آمده است ، و همچنين به جاى « لم أر » در كتاب غاية السرور ، « لم ير » مضبوط است . 3 . در مصرع دوم از بيت دوم به جاى « هو راغب » در نسخه خطى « فيك راغب » آمده است .